بۇگىن، 7 قىركۇيەكتە حالىق كومپوزيتورى، ءانشى-اقىن، كۇيشى-دومبىراشى مۇحيت (مۇحامبەتكەرەي) مەرالىۇلىنىڭ تۋعانىنا 185 جىل تولىپ وتىر، دەپ حابارلايدى «ادىرنا» ءتىلشىسى.
ول – ابىلقايىر حان اۋلەتىنەن شىققان قاراتاي سۇلتاننىڭ نەمەرەسى. ونىڭ پاڭگەرەي، شاڭگەرەي، ساقىپكەرەي، جانشا جانە ءجۇسىپ ەسىمدى تۋعان اعالارى دا ونەرگە جاقىن بولعان.
مۇحيت ورىنبور، قوستاناي، جامانقالا (ورسك), قازالى، ترويتسك، اقتوبە، ارال جانە اتىراۋ وڭىرلەرىن ارالاپ، ءوزىنىڭ انشىلىك ونەرىمەن ەلگە كەڭىنەن تانىلعان. حالىق ونى ء«انشى مۇحيت»، «سال مۇحيت» دەپ اتاعان. «دۇنيە-اي»، «زاۋرەش»، «پاڭ كويلەك»، «قىپشاق»، ء«دوڭ اسقان»، «كەربەز» سىندى شىعارمالارى ونىڭ ورىنداۋشىلىق قىرىنىڭ الۋان ءتۇرلى ەكەنىن كورسەتەدى.
بەلگىلى مۋزىكا زەرتتەۋشىسى الەكساندر زاتاەۆيچ «قازاق حالقىنىڭ 1000 ءانى» جانە «قازاقتىڭ 500 ءان مەن كۇيى» ەڭبەكتەرىندە مۇحيت مەرالىۇلىن «قازاقتىڭ بايانى» دەپ باعالاعان. سونداي-اق ول باتىس قازاقستانداعى مۇحيت شىعارماشىلىعىن جەكە ءان مەكتەبى رەتىندە قاراستىرۋ قاجەتتىگىن اتاپ وتكەن.
مۇحيت مەرالىۇلى تەك ءانشى ءارى اقىن ەمەس، كۇيشىلىك ونەردى دە مەڭگەرگەن تۇلعا بولعان. ول بوعدا، ەسباي، تازبالا، ساۋلەباي، ابىل كۇيلەرىن اسەرلى ورىنداپ قانا قويماي، ءوزى دە كۇي شىعارعان.
ونەرپازدىڭ انشىلىك، اقىندىق جانە كۇيشىلىك مۇراسى ۇرپاقتان-ۇرپاققا جالعاسىپ، بالالارى شوڭ مەن ءناۋ، نەمەرەلەرى شايحى، لۇقپان جانە عۇبايدوللا ارقىلى كەيىنگى بۋىنعا جەتكەن.
مۇحيت مەرالىۇلى 1918 جىلى دۇنيەدەن وزدى. ونىڭ شىعارماشىلىق مۇراسى قازاقتىڭ ءداستۇرلى ءان ونەرىنىڭ التىن قورىندا ساقتالىپ كەلەدى.
