سوڭعى كەزدە ۇيىقتار الدىندا تەلەفوندى شەتكە قويىپ، گازەت وقيتىن ادەت تاۋىپ ءجۇرمىن. تەلەفوندى قولعا الساڭ ءبىتتى عوي: ءبىر جاڭالىق، ءبىر حابارلاما، ءبىر ۆيدەو، تاعى بىرەۋ. «بەس مينۋت قارايمىن» دەپ اشىپ، ءتۇننىڭ ءبىر ۋاعىنا دەيىن وتىرىپ قالۋىڭ وپ-وڭاي.
ال گازەت باسقا. ەكى-ءۇش بەتىن وقيسىڭ، كوزىڭ تالادى، ارىپتەر ءبىر-بىرىنە قوسىلا باستايدى. ءسويتىپ ۇيقىڭ ءوزى كەلەدى. جاستىققا باسىڭدى جەتكىزۋدىڭ وسىنداي ەسكى، بىراق جامان ەمەس ءادىسى بار ەكەن).
قولىما ءجيى تۇسەتىنى – «ۆەچەرني تالدىقورعان». بۇگىن دە سونى پاراقتاپ جاتتىم. ءبىر كەزدە ويىم گازەتتەن باسقا جاققا اۋىپ كەتتى.
وسەك دەمەكشى، قازىر ەلدە اكىم اۋىستىرۋدىڭ ماۋسىمى باستالعان سياقتى. ءبىر ەمەس، بىرنەشە وبلىستىڭ اكىمى كەتەدى-مىس. ءبىر جەردە ءبىر فاميليا جۇرەدى، ەكىنشى جەردە باسقا فاميليا. كەيبىر «ساۋەگەيلەر» كىمنىڭ قاي وبلىسقا باراتىنىن، ودان كەيىن بوسايتىن ورىنعا كىم وتىراتىنىن دا ءبولىپ قويىپتى.
قاراپ وتىرساڭ، كادر ساياساتىن پرەزيدەنت اكىمشىلىگىنەن بۇرىن شەشىپ قويعان ادامدار از ەمەس ەكەن).
باسقاسىن بىلمەيمىن، «ۆەچەرني تالدىقورعاننىڭ» جاڭا سانى جۇمادا شىعادى. سوعان دەيىن ساۋەگەيلەر وبلىس اكىمدەرىنىڭ ءبىرازىن اۋىستىرىپ ۇلگەرەتىن سياقتى.
