Elımızde bır kezderı Äbış Kekılbai, Aqseleu Seidımbek, Ömırbek Baigeldı syndy auzy dualy, sözı uälı aqylman aqsaqaldar ara-tūra Memleket basşysynyŋ qasynan tabylyp, öz oilaryn batyl da aşyq aitatyn.
Sondai tūlǧalardyŋ aqyl-keŋesın tyŋdap, eldık, tıldık, memlekettık müddelerdı aqyldasa otyryp, bilık tızgının qolyna ūstaǧan basşy bır şeşımge keletın. Ol kısıler köptı körgen, ömırlık täjıribesı mol, ädıldıktı nūsqaityn aituly tūlǧalar edı. Osyndai aqylmandar ūlttyq müddenı basty nazarǧa qoiyp, taǧdyrşeştı mäselelerge kelgende dūrys şeşım qabyldauǧa oŋ äser etetın.
Al qazır ne boldy? Qaida sondai tūlǧalar? Olar soŋǧy kezde nege şyqpai qaldy? Mynandai almaǧaiyp kezeŋde ünsız otyruǧa bola ma? Joq emes, bar ǧoi är aimaqta osyndai kezde bilıkke dūrys baǧyt beretın, ädıl sözın ortaǧa salatyn azamattar. «Keŋesıp pışken ton kelte bolmaidy» demekşı, sözı ornyqty, aitar oiy qisyndy «danyşpan» tūlǧalarmen bır sät aqyldasyp otyruǧa bolar edı.
Ärine, olardyŋ sübelı sözın, ornyqty degen aitar oi-pıkırın tyŋdap, kerek jerıne den qoiyp, qajet tūstaryna köŋıl bölıp paidaǧa asyruǧa bolǧandai.
Mıne, būl da kerek jäit qoi dep oilaimyz.
