Заманауи технология дамып, өмір қарқыны өзгергенімен, қазақ халқының салт-дәстүрлері өз мәнін жоғалтқан жоқ. Керісінше, уақыт өткен сайын оның қадірі артып, адамдар өз түп-тамырына қайта үңіле бастады. Себебі салт-дәстүр – жай ғана рәсімдер жиынтығы емес, ол – ұлттың мінезі, тәрбиесі, дүниетанымы.
Қазақтың әрбір дәстүрінің астарында терең тәрбие жатыр. Мысалы, бала дүниеге келген сәттен бастап жасалатын шілдехана, бесікке салу, тұсаукесер секілді дәстүрлердің бәрі – ұрпақтың амандығын тілеп, оның өміріне ақ жол тілеудің белгісі. Бұл жерде тек рәсім ғана емес, үлкендердің батасы, ақ тілегі маңызды рөл атқарады. Қазақ ешқашан «жай ғана істей салу» үшін дәстүр ұстанбаған, әр әрекетінде мағына болған.
Сонымен қатар, қазақтың қонақжайлылығы – салт-дәстүрдің ең жарқын көріністерінің бірі. Үйге келген қонақты танымаса да, барын алдына қойып күту – бұл тәрбиеден, кеңпейілділіктен туған қасиет. Осындай дәстүрлер арқылы адамдар бір-біріне жақындай түседі, сыйластық артады. Бұл – қоғамдағы жылулық пен адамгершілікті сақтап тұрған маңызды фактор.
Бүгінде кейбір жастар салт-дәстүрді ескіліктің қалдығы деп қабылдауы мүмкін. Алайда бұл – үстірт пікір. Шын мәнінде, дәстүр – өткен мен бүгінді байланыстыратын алтын көпір. Егер біз осы көпірді сақтай алмасақ, болашаққа кім екенімізді жеткізе алмаймыз. Ұлт ретінде жоғалып кетпеудің бір жолы – өз дәстүрімізді ұмытпау.
Салт-дәстүрді сақтау үшін оны тек мерекелерде ғана еске алып қою жеткіліксіз. Оны күнделікті өмірде қолдану керек: үлкенге құрмет көрсету, кішіге қамқор болу, ата-ананың сөзін тыңдау – мұның бәрі де дәстүрдің жалғасы. Осындай қарапайым әрекеттер арқылы ұлттық құндылықтар өміршең бола түседі.
Қорытындылай келе, қазақ салт-дәстүрлері – өткеннің сарқыншағы емес, бүгіннің қажеттілігі. Ол – ұлтты ұлт етіп ұстап тұрған негіздердің бірі. Сондықтан оны сақтау – тек үлкендердің емес, әрбір қазақтың міндеті.
