Атбасардың кең даласы мен ел ішіндегі тыныш тіршілігіне үңілген жан бұл өңірден тек географиялық мекенді емес, рухани кеңістікті де көреді. «Қоғамдық келісім» КММ жанындағы Журналистер клубының мүшелеріне арналған ақпараттық тур – соның айғағы. Бұл сапар – жай танысу емес, ел ішіндегі татулықтың тамырын ұстап көру, қоғамдық сананың терең қабаттарына үңілу, бірліктің тірі шындығын сезіну сапары болды.
Бұл жолы сапардың мәнін тіпті тереңдете түскен бір шындық бар: ақпараттық тур дүнген этносының «Мәдениет көпірі» атты фестивалімен тұспа-тұс келді. Бұл – кездейсоқ сәйкестік емес, бұл – өмірдің өз өрнегі. Бірі – ақпараттың үні болса, екіншісі – мәдениеттің жүрек соғысы. Екеуі Атбасар топырағында тоғысып, татулықтың үнсіз философиясын сөйлетті.
Бүгінгі Қазақстан үшін бірлік – жай ұран емес. Ол – мемлекеттің тірегі, қоғамның темірқазығы. Ал Атбасар сол тіректің берік орнаған өңірлерінің бірі. Мұнда татулық туралы көп айтылмайды. Өйткені татулықтың өзі сөзден гөрі салмақтырақ, өмірдің өзімен біте қайнасқан құбылыс.
Атбасар – тағдырлар тоғысқан мекен. Мұнда орыс, украин, шешен-ингуш, армян, әзербайжан және өзге этнос өкілдері тек бірге өмір сүріп отырған жоқ. Олар бір кеңістіктің ғана емес, бір тарихтың, бір болашақтың жауапкершілігін бөлісіп отыр. Бұл – этностардың қатар өмір сүруі емес, ортақ рухани тағдырдың қалыптасуы.
Осы шындықтың жарқын көрінісі – аудандық мәдениет үйінде өткен «Мәдениет көпірі» фестивалі. Бұл – сахналық шара емес, бұл – мәдениеттердің үнқатысуы. Бірі екіншісін басып озуға емес, толықтыруға ұмтылған рухани кеңістік. Мұнда әр этнос өз болмысын жоғалтпайды, керісінше сол болмыс арқылы ортақ әлемге үлес қосады.
Шараға Республикалық дүнген этномәдени орталығының өкілі Зайнуддин Махусеевтің арнайы келіп қатысуы – осы мазмұнның салмағын арттыра түсті. Ол өз сөзінде мәселені тереңнен тарқатты:
«Қазақстан – этностар тек қатар өмір сүретін емес, ортақ құндылыққа ұйыған ел. Мұндағы татулық – уақыттың тезінен өткен, халықтың жүрегінен орын алған құбылыс», – деді ол.
Бұл – сыртқы баға емес, ішкі шындыққа берілген анықтама.
Атбасардағы татулықтың тамыры тереңде. Оның бір айғағы – 1986 жылдан бері үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан халықтық «Вайнах» чечен-ингуш ансамблі. Бұл ұжым – өнер ұжымы ғана емес, талай тағдырды тоғыстырған рухани мектеп.
«Қазақстан біз үшін тек қоныс емес. Бұл – рухани отан. Біз осы жерде тек өнер көрсеткен жоқпыз, осы қоғамның бір бөлшегіне айналдық. Бір сахнада әртүрлі ұлт балалары өнер көрсеткен сәтте ғана бірліктің шынайы мәнін түсінесің», – ансамбльдің негізін қалаушы, кәсіби актер Юнус Хамзатович Вышегуров.
Оның бұл сөзінің астарында бос ұран жоқ, шынайы өмір бар.
1997 жылдан бері Қазақстанда ғұмыр кешіп келе жатқан өнер иесінің тағдыры – жеке адамның ғана емес, тұтас бір тарихи кеңістіктің айнасы. Ингушетиядан басталған шығармашылық жол Қазақстан топырағында жаңа сапаға көтеріліп, этностық шекарадан асып, ортақ мәдени кеңістікке айналды. Шағын би ұжымы уақыт өте келе түрлі этнос өкілдерін біріктірген кәсіби деңгейдегі өнер ордасына айналды.
2013 жылы берілген «халықтық» атағы – өнердің ғана емес, қоғамдық келісімнің де мойындалуы. Бұл – мәдениет арқылы орныққан бірліктің белгісі.
Бүгінде ансамбль сахнада ғана емес, санада да өмір сүріп отыр. Ол – татулықтың символы, мәдени үндестіктің тірі бейнесі.
Айта кетерлігі, мұндай мазмұндағы ақпараттық тур бұған дейін Сандықтау ауданының Бірлік ауылдық округінде де ұйымдастырылып, тәжірибе алмасудың игі үлгісі ретінде бағаланған. Бұл – бір реттік шара емес, ел ішіндегі келісім мәдениетінің біртіндеп қалыптасқан үрдісі.
Қорытынды сөзбен түйіндесек, Атбасардағы ақпараттық тур – тек сапар емес. Бұл – бірліктің бет-бейнесін көзбен көріп, көңілмен түйсінген сәт. Мұндай жерлерде тұрақтылық туралы көп айтудың қажеті жоқ. Өйткені тұрақтылықтың өзі – сол өмірдің ішінде.
