قوناەۆتى كورگەن كۇن

702

- قوناەۆتىڭ اڭشىلىعى تۋرالى نەگە جازبايسىڭ؟ نەس-اعا تۇتقيىلدان ساۋال تاستادى.
- قوناەۆ مەنىمەن سويلەسە مە؟
- نەگە سويلەسپەيدى؟
- قالاي بارام، قالاي تابام؟
- ءجۋرناليستىڭ جامانى سولاي ايتادى. جاقسىسى – ىزدەنەدى. نەگە ىزدەمەيسىڭ؟ نەگە تاپپايسىڭ؟ سۇرا، ىزدەن، ىزدەپ، تاۋىپ ال! تانىس، ءجونىڭدى ايت، رەتىن تاۋىپ، اڭگىمەلەس. كەرەك بولسا، ەسىگىنىڭ الدىندا جات، پودەزىندە تۇنە، قالاي بولسا دا سۇحبات جازىپ العانىڭ دۇرىس.

ەندى ويلانىپ وتىرمىز. الدە تاپسىرما، الدە ۇسىنىس. نەدەن شىعىپ ەدى، ءوزى؟
ءباسىمىزدى ارتتىراتىن ماقالا جازعىمىز كەلدى. باعالانۋدى دا ويلادىق، بالكىم. ونداعان ۇسىنىس، تاعى سونشا تىڭ تاقىرىپ. بىراق، ۇستاز ءبىرىن دە جاراتپادى. سوسىن ءوزى سويلەگەن. بىردەن دىنمۇحاممەد احمەتۇلىن ايتتى. اڭشى ەكەن. سەرۋەندى جاقسى كورەدى ەكەن. سەكسەنىندە تىك جۇرگەن قايراتكەر تۋرالى جازۋعا بولاتىنىن ايتتى. قىسقاسى،ۇستاز قوناەۆتى اتادى.

اڭشى، سەكسەنىندە سەرگەك ءجۇر. ءالى اتقا مىنەدى. تاۋعا شىعادى، ەڭىستە دە ەڭكەيمەگەن. تاماشا تاقىرىپ قوي. كەلىسەمىز. بىراق... قىرىق جىل ەل باسقارعان ادام ءبىزدى مەنسىنە مە؟ ماڭىنا جولاتا ما؟ ەزۋ تارتتىق. باعىنباس بەلەس، الىنباس قامال بولاتىن.

ويعا الدەنە ءتۇستى. جىميىپ وتىردىق تا، باستا ابدەن پىسىردىك. سىنانى سىنا عانا قايتارادى. ءوزىنىڭ امالىن وزىنە قولدانۋ. ءومىربايانىن ابدەن ءبىلىپ العانبىز. جاس ينجەنەر كەزىندە زاۋىت باسشىسىنىڭ الدىندا ايتقان ءسوزى شە. بىزگە ءدال قاجەت كەزى ەكەن. قاجەتتى ءنومىردى تاپتىق. ىزدەنگەن قامال الماي قويمايدى. تەلەفون نومەرى قولعا ءتۇستى.تەردىك. تۇتقانى كوتەردى. كومەكشىسى كورىنەدى. سويلەستىك، ءجونىمىزدى ايتتىق. ساياساتتى ەمەس، ساياحاتتى جازاتىنىمىزدى تۇسىندىردىك. اتانىڭ اڭشىلىعى تۋرالى بىلسەك دەدىك. سەكسەنىندە ءتىپ-تىك ءجۇرۋىنىڭ سىرىن ۇقساق دەدىك. بۇيىمتاي ەكەنىن قاداپ ايتىپ، تىلەك بىلدىردىك. جىگىت جىگىت-اق ەكەن، كومەكشى كومەكشى-اق ەكەن. جارتى ساعاتتان كەيىن حابارلاسۋىمىزدى ءوتىندى. ۋادەلى كەزدە تەلەفون قۇلاعىن قايتا بۇرادىق. دىنمۇحاممەت احمەتۇلى كەلىسىپتى. «سارسەنبى، ساعات 10.00 دە كەلسىن»،- دەپتى. باس-اياعى ءبىر ساعاتتىڭ ىشىندە ماسەلە شەشىلدى. مىنە، ءومىر!

دايىن جۇرگەنبىز. كەزدەسۋگە.ارمانداۋعا بولادى عوي. الماتىعا كەلگەندە قوناەۆتى كورۋدى اڭسادىق. باسىندا ول مۇمكىن ەمەس ەدى. قازىر بالا ءتىلشىمىز. جاس كەزدەن سىڭگەن قاسيەت. قازاقتىڭ قارتتارىن تىڭداۋعا اۋەس ەدىك. ايتقاندارىن جاتتاپ قالاتىنبىز. ەستە جۇرگەنى كوپ. ەسكىرىپ بارا جاتقانى دا. ءبىز ءۇشىن قوناەۆ كىم؟ اۋەلى وسىعان وي جۇگىرتتىك. راس، بيلىك وكىلى. ول تۇتاس رەسپۋبليكانى قالاي باسقاردى؟ كورگەننەن كەيىن سۇرالۋى كەرەك. جانە ءسىز قالاي باسقاردىڭىز دەگەن دورەكى سۇراق بەرە المايسىڭ، اڭگىمەگە تارتۋ ارقىلى ءوزىڭ ءتۇسىنۋىڭ كەرەكسىڭ. اقساقال وعان كونە مە؟ ءبىزدىڭ دە كوڭىل اسپاندا. بىلگىمىز كەلەتىنى بىرنەشە توبە. توبە باسىن ماڭايلاتا ما، وندا شارۋا جوق قازىر. ۋادەلى كۇن، كەلىسكەن ءساتتى كۇتەمىز. بىراق، ۋاقىتتى ۇتىمدى پايدالانۋ كەرەك. بارۋعا دەيىنگى جانە بارعان كەزدى دە.

كوپ ويلاندىق. كوپ تولعاندىق. كىتاپتارىن وقىدىق. قوسىمشا دەرەكتەر ىزدەدىك. قوناەۆتىڭ الدىندا تىم تومەن بولىپ كورىنبەۋ ءۇشىن. مىسالى، ماريا بيەشۋ ونەرىنە ءتانتتى ەكەنىن دە بىلدىك. مولدوۆانىڭ وپەرا ءانشىسىن دە زەرتتەدىك. الەمدىك ۆوكالداعى ايتۋلى ونەرپاز جايىندا دا سۇراپ، بىلمەكپىز. جازعانى قانشالىقتى قيسىندى ەكەنىن جولاي تەكسەرۋ جوسپارى دا بولعانى راس. ءبىر بيەشۋ ەمەس. سول كەزدەگى ونەر شەبەرلەرى، قوعام قايراتكەرلەرى، ساياساتتاعى سەركەلەر جايىندا دا نە ايتقانىن، قانداي پىكىر بىلدىرگەنىن قارادىق. تاپتىق، وقىدىق. ولجاس نەمەسە وزگە دە قازاقستاندىقتار تۋرالى دا سۇراۋىمىز مۇمكىن ەكەنىن ۇقتىق. ارينە، الدىمەن بارايىق.

ءسوز – ءسوز، ۋادە – ۋادە ەكەن! تۇراعىن تاۋىپ باردىق.تومەندە كۇزەتشى قۇجاتىمىزدى تەكسەردى. ءتىنتۋ جوق، قاجەتتى قاباتتى ايتىپ، قاي ەسىكتىڭ قوڭىراۋىن باستانىمىزدى ءتۇسىندىردى. لەزدە كوتەرىلدىك. قولدى قوڭىراۋ تۇيمەسىنە اپاردىق. جۇرەك لۇپىلدەگەنى ەستە جوق.ءوزىمىزدى جاقسى سەزىندىك. مىنە، عاجاپ! ەسىكتى ديماش احمەتۇلىنىڭ ءوزى اشتى.
- اسسالاۋماعالەيكۋم!
- ۋاعالەيكۋماسسالام، تورلەت. قازىر ۋاقىت تاپشى. ءبىر ەستەلىكتەر جازىپ جاتىرمىز، وزگە دە شارۋالار كوپ. اينالايىن، مەسەلىڭ قايتپاسىن دەپ، كەلسىن دەپ ەدىم. ءبىر جيىرما مينۋت ۋاقىتىم بار. ءوزى قازىر ءىس تە قاۋىرت بوپ كەتتى. جولاۋشىلاپ بارا جاتىرمىز دا...

كىرگەن بەتتە سوستيىپ تۇردىق دا قويدىق. اقساقال ارتىنا قارايلاعان جوق. تارتىپ بارادى. سويلەگەن بەتى ءدالىز بويىمەن ءبىراز ءجۇرىپ، وڭعا بۇرىلدى. جۇمىس كابينەتى شىعار. سوسىن ءبىزدى ىزدەگەن شاماسى. قايتا شىقتى.
- ءاي، نەعىپ تۇرسىڭ، وتسەڭشى بەرى
- وتكەندە... 20 مينۋتتا نە ءبىلىپ ۇلگەرەم... سول جاعى ۋايىمعا بولەپ تۇر عوي
- ۋايىمى نەسى؟ بالام-اۋ، ۋاقىتتىڭ تاپشى ەكەنىن ايتىپ جاتىرمىن عوي. كەلگەن سوڭ كىر ەندى، بەرى كەل.
- كەلەم عوي.. بىراق..
- مىناۋ قىزىق بولدى عوي. ءوت دەيمىن بەرى. بوساعادا تۇرعانى نەسى. شىراعىم، سپورتشى گازەتتەن ەشكىم كەلمەۋشى ەدى، سونى ەستىپ، ءارى تاڭ قالىپ، سپورت جازاتىن ءتىلشىنىڭ ىزدەگەنىن قىزىق كورىپ، ايتپەسە ۋاقىت شىنىندا دا تاپشى ەدى. كىرسەڭشى، ەندى.

قاسىنا باردىق. بويى ۇزىن كىسى ەكەن. الگى ءبىر داستاندا قابانباي باتىردى سۋرەتتەيتىن جەرى بار، «قاسى قالىڭ كىسى ەكەن، بەتىن جاۋىپ كەتىپتى، ساقالى ۇزىن كىسى ەكەن، كەۋدەسىن جاۋىپ كەتىپتى، قاھارى قاتتى كىسى ەكەن، اشۋلانىپ، كەتىپتى»..
مەيىرىمدى كىسى ەكەن. مەيىرلەنىپ كەتىپتى. ءوڭى اشىق كىسى ەكەن، سۇلۋلانىپ كەتىپتى. ەڭسەسى بيىك كىسى ەكەن...
شىنىمىزدى ايتايىق. تىلشىلىك سيپاتتان جۇرداي بولدىق. تىڭشىلىق بولماسا دا، تىرشىلىك امىرىمەن ازداپ وي جارىستىرۋ جاعى دا قاراڭ قالاتىن سەكىلدى. اتام مىسىمەن نەمەسە سۇسىمەن ەمەس، مەيىرىمىمەن الدى. قول كوتەرۋىمىزگە تۋرا كەلدى. بىراق وعان ءالى الىس ەدى.

اتانىڭ ءجۇزى جىلى ەكەن. تازا اقسۇيەك. تەكتىلىگى بىردەن بايقالدى. اتا بولعاندا دا ءوزىڭ جاقسى كورەتىن، مەيىرىمىنە شومىلعىڭ كەلەتىن اتاڭنىڭ الدىندامىز قازىر. كەلگەن جۇمىستى ۇمىتىپ، اقساقالدى قىزىقتاپ تۇرمىز. كۇلىمسىرەدى. كوزىمەن دە كۇلەدى ەكەن. سوسىن تاڭ قالدىردى.
- قابانبايسىڭ با؟
- ا، نە دەيسىز؟
- بۇقار جىراۋ نە دەدى؟
- قالاي؟
- قىزىق بالا بولدىڭ عوي. بۇقار اتاڭ ايتادى:
- سەن كانجىعالى بوگەنباي،
تاقىمى كەپپەس ۇرى ەدىڭ،
ءتۇن قاتىپ جəنە ءجۇر ەدىڭ.
قابانبايدان بۇرىن نايزاڭدى
قاشان سەن جاۋعا تىرەدىڭ! سوستيىپ تۇرىسىڭ جاقسى ەدى، سۇرىنە باستادىڭ عوي.
نەگىزى ويلانىپ كەتىپپىز. قابانبايدى سۇرادى. نەگە؟ بۇقار جىراۋدىڭ سەن ابىلاي، ابىلاي،
دəۋلەت قوندى باسىڭا.
قىدىر كەلدى قاسىڭا.
باق ۇيىنە تۇنەدىڭ،
التىن تۇعىرعا كەپ قونىپ،
اق سۇڭقارداي تۇلەدىڭ،
الىستان تويات تىلەدىڭ، - دەپ كەلەتىن تولعاۋىن بالا كەزدەن بىلەمىز عوي. اتام ءبىر كۇلىپ الىپ، جۇمىس ۇستەلىنىڭ باسىندا جۇمساق ورىندىققا جايعاستى. وڭعا بۇرىلعاندا كورگەنبىز. تومەندە، الدە ءتورى سول، ۇستەلدىڭ اياعىندا ەكى الاسا كرەسلو بار ەكەن. سونىڭ بىرىنە بارىپ، تىزە بۇكتىك. ارامىز الىس. نەگىزى جۇمىس ۇستەلىنىڭ قوسىمشا بولىگىندەگى ەكى ورىندىقتىڭ بىرىنە وتىرۋىمىز كەرەك ەدى. ءبىز ادەيى ءسال قيىس كەتتىك. تابان استاندا كەلگەن قۋلىق.

- ءاي، بەرى وتىر، جاقىن كەل، مىناۋ ورىندىققا وتىرساڭشى
- ءبىلىپ تۇرمىن، ورىندىققا وتىرسام، رەسمي سويلەسەمىز. مەن سۇراق بەرەم، جارىتىپ قويار ساۋالىم دا جوق، نەگىزى. جيىرما مينۋتقا جەتپەي شىعىپ قالام ويىننان. ودان دا وسى جەر دۇرىس.
- نە دەيدى؟
- نە دەگەندە، مەن ءسىزدى اتا دەپ كەپ كەلدىم. ايتارى بار دەپ كەلدىم. اقىل تىڭدايىن دەپ كەلدىم.
- اينالايىن-اۋ اقىل دەگەندە، جۋرناليست ەمەسسىڭ بە، اڭگىمەلەسەدى، سۇحبات جازادى دەدى عوي..
- دۇرىس قوي، بىراق شامام وزىمە بەلگىلى. ەكىنشى سۇراقتان كەيىن ەپتەپ تىجىرىناسىز دا، تورتىنشىگە كەلگەندە...
- ءاي، ءبىر قىزىق بالا بولدىڭ.
- ءسىز كەتىپ بارا جاتقان بۋىنسىز، ءبىز كەلە جاتقان بۋىن. تانىس سوزدەر مە؟
- ەسىمدە جوق. بىراق، قيسىنى كەلەدى. جارايدى، سەنىكى ءجون. ءوزىڭدى ەركىن ۇستايدى ەكەنسىڭ. ول دا جاقسى قاسيەت شىعار.ال، قوي ەندى سۇراعىڭدى. سۇراعىڭا قاراپ، شاماڭدى بىلەيىن.
ۇندەمەدىك. ويلانىپ وتىر ەدىك، نەگىزى. اتام لىپ ەتىپ كوتەرىلىپ، قاسىمىزعا كەلىپ وتىردى. ءبىز كىرگەلى ءبىر قالىپتى. سول كۇلىمسىرەگەن بەينە. ەرەكشە جىلى. جاتىرقاعان جوق. جاقسىنىڭ شاراپاتى دەگەن وسى اۋ، ءسىرا. ەركىمىزگە قويىپ وتىر، ەركەلەتكەنى شاماسى. سوسىن سۇرادىق.
- اتا، اڭدى مىلتىق الا ما، مەرگەن الا ما؟
- بۇيرىق الادى. قازاق، بۇيىرعان كەتپەيدى دەپ تەگىن ايتتى دەيسىڭ بە؟ ادامنىڭ ەبى بولۋى كەرەك شىعار. الايدا، بۇيىرماعان اڭ اتتىرمايدى. اڭشىلىق ەرمەك ەمەس. كەزىندە كاسىپ بولدى. اڭششى شىڭدالادى، ىسىنە ماشىقتاندى. «الپىس ءبىر ايلالى تۇلكىنى الپىس ەكى ايلالى تازى الادى»، - دەي مە، اتاڭ قازاق. تۇبىنە ءۇڭىل، ءتۇبىرىن ىزدە. مىلتىق تۋرالى دا كوپ ايتتى، بابالارىڭ. جەتى قازىنانىڭ ءبىرى مە؟ بىزدىكى اڭشىلىق ەمەس. سەرۋەن. سەيىل دەپ تە ايتۋعا كەلەدى. تازا اۋا، كوتەرىڭكى كوڭىل، ول دا بار شىعار. بىراق مەن اڭعا شىققاندا كوپ ويلانام.
- نە جايىندا؟
- ءارتۇرلى ويلار. مىلتىق اسىنىپ كەلە جاتىپ، ويلانامىن. وتكەن كۇندى دە، وسى شاق جايىندا دا. وزىمنەن ەسەپ الۋىم دا مۇمكىن.
- شارشايسىز با؟
- ويدان با؟
- جالپى دەيمىن دە.
- شارشاعان دا جاقسى ما دەيمىن. بەلگىلى ءبىر شەك بار عوي. ولشەۋلى عۇمىر دەپ تەگىن ايتتى دەيسىڭ بە، بەلگىلى ءبىر شەكتىڭ بولۋى زاڭدىلىق. قاي جاعىنان الىپ قاراساڭ دا. ءتىپتى ادام مۇمكىندىگىنىڭ شەگى دەيىكشى. بەلگىلى ءبىر دارەجەگە جەتكەندە ءبارى دە توقتايدى.
- الەكسەەۆ ايتىپ ەدى. كۇندەردىڭ كۇنىندە رەكورد تا توقتايدى دەپ.
- سپورتشى عوي. الىپ اۋىر اتلەت. يا، توقتاۋى ءتيىس. شەگىنە جەتكەندە.
- اڭشىلىقتا ادام كوپ وكىنەتىن سەكىلدى. اڭ كەزىكپەيدى. قانجىعا مايلانبايدى. وق تيمەي كەتەدى...
- قارتتى قايدا سۇيرەپ باراسىڭ؟ ءجۋرناليستىڭ ءبارى «اڭشى»، قاقپان قۇرىپ وتىرادى. وسىنى سەندەرگە وقىتا ما؟ ادامدا وكىنىش دەگەن بار. بىراق وتكىنشى جاڭبىرعا ۇقساۋ كەرەك ول. قازاق نە دەيدى؟ «وتكەن ىسكە وكىنبە»، - دەيدى. ءارى قازاق دۇرىس ايتادى. سانالى ادام ءبارىن دە سانامەن سالماقتايدى. سەنى ءتۇسىنىپ وتىرمىن. العىڭ كەلەتىن جاۋاپتارىڭ مۇلدە بولەك. تاۋ-تاس كەزدىرىپ، ارقار اتتىرىپ، تۇلكى قاقتىرىپ، سوسىن مەنى باسىپ قالماقسىڭ ءا؟ بىلەمىن، بىلەمىن. بىراق بۇگىنگى اڭگىمە سايات تۋرالى، ساياسات ەمەس، شىن مانىندەگى اڭشىلىق جايىندا بولسىن. سەرگەكتىكتى ءسوز ەتەيىك، سپورتىڭدى ايت.
- ات تۋرالى شە؟
- جىلقى دەگەندە ەلەڭدەمەيتىن قازاق بولمايدى. مىنسەڭ كولىك، ىششسەڭ سۋسىن. جارايدى مىنانى ايتايىن. ءوزىڭ جاقسى بىلەتىن «ورتالىق ستاديونداعى» سالتاناتقا حرۋششەۆ كەلدى. قارسى الدىق. قاباعى قاتۋ، تالايعا دەيىن اشىلمادى. كەلگەن سەبەبىن تۇسىنسەك تە، مىناۋ ۇستانىمىن تۇسىنبەدىم. الدەكىمگە رەنجۋلى سەكىلدى. الدە بىزگە. ستاديوننىڭ مىنبەسىنە ششىققاندا سۇرادى. «قانشا ادامعا ارنالعان؟». «وتىز مىڭ جانكۇيەرگە، نيكيتا سەرگەەۆيچ». «الماتىنىڭ حالقى قانشا؟». «600 مىڭ». «سەن نە سوندا بۇكىل الماتىنى ستاديونعا جينايىن دەپ پا ەدىڭ؟ «لۋجنيكيدى» بىلەسىڭ، ماسكەۋدە قانشا ادام تۇراتىنىن تاعى دا بىلەسىڭ، سوندا نەگە سۇيەنىپ، سونشا داليتتىڭدار؟». تۇسىندىرگەن بولدىق. ونى ەستىگەن كەيىپ تانىتپادى. كەيىدى دە وتىردى. سوسىن، جانارى جارق ەتتى. سالتاناتتى اشىلۋدىڭ ستسەناريىنە ساي اق بوز ويناقتاپ شىعا كەلدى. سۇلۋ جىلقى ەكەن. تۇرقى ۇنادى بىلەم. قارادى، جانارى قاتتى دا قالدى. قۇلاعىنا سىبىرلادىم، «نيكيتا سەرگەەۆيچ، وسى جانۋاردى سىزگە مىنگىزەيىك دەپ ەدىك». يەگىن كوتەرىپ وڭعا قاراي بەيىمدەپ، جالت قارادى. تابان استىندا ءتۇسى جىلىندى. ۇسىنىس ۇناعان سەكىلدى. مىنگىزدىك، الدى. سونىمەن ۇمىتتىق. ۇمىتپاپتى. حرۋششەۆ جولداس. كرەملدەن تەلەفون سوعىلدى. الگى اق بوزدى ارنايى ۆاگونمەن جىبەرۋ جايىندا. جىبەردىك.
- ءمىندى ما ەكەن؟
- مىنگەن دە شىعار، شىن ۇناتتى. كوردىڭ بە، ارعىماقتى كورسە كەز كەلگەن ادام جانىپ تۇسەدى.
- مەدەۋدى سالۋ دا قيىن بولعان شىعار؟
- ءار قۇرىلىستىڭ، ءار نىساننىڭ ءوز قيىندىعى، شەشۋ جولى بولدى. ونىڭ ءبارىن جىپكە ءتىزىپ قايتەمىز. ەلگە قاجەت بولدى. سالدىق. جۇرت يگىلىگىن كورىپ جاتىر. كەرەگى سول ەمەس پە. مىڭداعان ماسەلەلەر بولدى. قۇرىلىس توقتاعان كەزدەر. ساۋلەتشىلەرمەن ماسەلە دەگەندەي. ونىڭ ەرتەڭگە قاجەتى قانشا؟ ءوز كەزىمىزدەگى قيىندىقتار. ءوزىمىز شەشتىك. ءىس اياقتالدى. ماڭىزدىسى سول عوي....
- ءسىزدى سول كەزدەگى ءوڭىر باسشىلارى تاپ-تۇيناقتاي قۇرىلىسقا نەمەسە كەرەمەت سالىنعان نىسانعا ەمەس، شەشىمى ۇزاپ بارا جاتقان، وبلىسقا قاجەتى مول، الايدا جوعارىدان قولداۋى جوق جوبالارعا الىپ بارادى ەكەن دەگەندى دە ەستىدىك.
- مۇمكىن، ءوزىم سولاي قالاعان شىعارمىن، ءا!
- ەندى ەستىگەن سوڭ...
- قىسىلما. ادام كاسىبىن ۇناتۋى كەرەك. ۇناتىپ قانا قويماي، سول كاسىپتە بەلگىلى ءبىر جەتىستىككە جەتۋگە ۇمتىلعانى جاقسى. ءبىز بيلىكتە بولعاندا كۇنىمىز كرەملگە قارادى. كۇنىنە ءجۇز قۇبىلاتىن ساياساتقا توتەپ بەرۋ كەرەك ەدى. رەتى كەلسە ءاربىر باستامانى رەسپۋبليكا پايداسىنا شەشىپ قالۋعا كۇش سالدىق. وزىندىك ەسەپ بىزدە دە بولدى. ادام اقىلىنا باعىنۋى ءتيىس. مەنىڭ تۇسىنىگىمدە ەلىڭدى ولشەۋسىز سۇيگەنىڭ ابزال. ونسىز ءوزىڭ دە، ەلىڭ دە بيىككە شىعا المايدى. شىعارمايتىن كۇش بار. ول جاعىن قاۋزاپ، باسىڭدى قاتىرمايىن. كەيىن ءتۇسىنىپ الارسىڭ.
- كىسى تانۋ دەگەن نە، اتا؟
- كىسى تانۋ قابىلەت قانا ەمەس، قاسيەت. ىلەۋدە بىرەۋ بولماسا، ەكىنىڭ ءبىرى كىسى تاني بەرمەيدى. مۇمكىن، تاجىريبە دە كەرەك شىعار. قاراپايىم قيسىنعا كوشسەك، ادام ادامعا سەنىم ارتۋ كەرەك. ال سەن سەنگەن ادام سول سەنىمگە سەلكەۋ تۇسىرمەي، بارىنشا سەنىمنەن شىعۋدى ويلاسىن. سوندا ءبارى جاقسى بولادى.
- اباي اتانىڭ ايتاتىنى وسى عوي.
- اباي اتاڭ تەرەڭ عوي.

ۇزاق اڭگىمەلەستىك. سول كۇنى كۇتۋشى دە بولمادى. كومەكشىلەر دە كىرمەدى. ەشكىم كەدەرگى كەلتىرمەدى. مۇمكىن ساعات جارىم. ءبىزدىڭ ورە دە اتامنىڭ بويى سەكىلدى بيىكتەگەن سياقتى. سوزگە قاندىق. اڭگىمەگە جارىدىق. ويتكەنى سانامىزعا ءسىڭىرىپ ايتتى، جانىمىزعا ءۇڭىلىپ ايتتى. بالكىم كەزى كەلگەندە جازارمىز.
جازدىق. ماقالانى ايتامىن. ۇسىندىق. گازەتكە. جارىق كوردى. الىپ-ۇشىپ، اپارىپ بەردىك. كوردى. وقيتىن بولدى. سوسىن تەلەفون سوعىپ، سالەم بەردىك.
- جاقسى ەكەن، اينالايىن. تاماشا!
- وقىدىڭىز با؟
- ءاي، وقىماسام ايتام با، مۇنداي ماقتاۋ. وتكەندە شاي ىشە الماي كەتتىڭ. ايتتىم عوي، انا كىسى ءبىر جاققا شىعىپ كەتكەنىن. ەندى ءبىر كەلىپ، شاي ءىش، جاراي ما؟ كەلىپ تۇر، اينالايىن، جاراي ما.

اۋا جەتپەي قالاتىنداي. ابىنىپ قالدىق. اتامەن سويلەستىك. قىرىپ جازباعانىمىز انىق. مەرەيىمىزدى وسىرگەنى عوي. ونى تۇسىنەمىز. باقىت دەگەن وسى شىعار، بالكىم. قازاقتىڭ شوقتىعى بيىك تۇلعاسىمەن تەلەفوندا تىلدەسۋ. ءوزىن كورگەنىمىز ءبىر باسقا. ءسوزىن ەستىدىك، ويىن تۇسىنۋگە تىرىستىق. ول دا كەرەمەت. بىراق تەلەفونداعى تىلدەسۋ... سويتسەك ول سوڭعى سويلەسكەنىمىز ەكەن... ءىس-ساپاردان كەلە جاتىپ ەستىدىك. ۇلكەن جۇرەكتىڭ توقتاعانىن.
انىعى بىلاي ەدى. اتام شاقىردى. بارۋعا ۋاقىت تاپپادىق. تابار ەدىك، ەگەر ودان كەيىن كورۋ مۇمكىن بولمايتىنى بىلسەك، سەزسەك. كەيدە ويلايمىز، نەگە بارا سالمادىق؟ كەجەگەنىڭ كەيىن تارتاتىنى قانداي جامان. ءبىزدىڭ تۇيسىك وزىنشە توپشىلاعان. اتامەن ەندى ەمىن-ەركىن ارالاسىپ تۇرامىز دەپ...

پوەزدان تۇسە سالا قارالى جيىنعا قاراي زىتتىق. كەلسەك، قوشتاسۋ اياقتالىپ، جۇرت سىرتتا ىركىلىپ تۇر ەكەن. ەشتەڭگە قاراعان جوقپىز. الدە ەرەكشە ءبىر كۇش بىتە مە. كەدەرگىلەردى بۇزىپ ءوتىپ، ىشكە ەندىك. تابىتتى جاپقالى جاتىر. جۇگىرىپ بارىپ، قوش ايتىپ ۇلگەردىك. كوز الدىمدا قوناەۆ بيىكتەپ بارا جاتتى...

 

امانگەلدى سەيىتحان،

"ادىرنا" ۇلتتىق پورتالى

پىكىرلەر