تۋعان جەر التىن بەسىك

112

تۋعان جەرىم – التىن قازىق، بەسىگىم،
وزىڭدە مەن دۇنيەنىڭ اشتىم ەسىگىن.
سەن سىيلاعان جارىق كۇنمەن شىنىعىپ،
توپىراعىڭنان ءنار الىپ مەن ەسەيدىم.
تۋعان جەرىم مىستى قالام – جەزقازعان
قويناۋىندا قانىش بابام جەر قازعان.
ىستىق قوي ماعان سايىنداعى ءار تاسىڭ،
وزىڭە ارناپ اقىندارىن جىر جازعان.
بولمان مەنەن قوجابايداي اقىن وتكەن جەرىڭنەن،
شىنبولات تا، شىرىلداعان جەرىم دەپ.
ەل مەن جەردى كيە تۇتقان ۇلىلاردىڭ مەكەنى
ايتا الامىن ءۇمىتىڭدى اقتايمىن دەپ سەنىممەن.
باسەكەگە قابىلەتتى جاھاندانعان الەمدە،
قالايمىن مەن گۇلدەنگەنىن ۇلى دالا ەلىمنىڭ.
مىس جىبەرگەن توننالاتىپ ، كۇنى – ءتۇنى دەمالماي،
ەڭبەگى ەرەن وتان ءۇشىن مەنىڭ تۋعان جەرىمنىڭ.
تۇلەكتەرىن ۇشىرعان ۇكىلەنگەن ۇمىتپەن،
التىن ۇيام، مىڭ العىس، ماقتانامىن وزىڭمەن.
ءوزىڭ بەرگەن ءبىلىمىمدى ارمانىما جالاۋ قىپ،
بولاشاققا قاناتتانىپ، اتتانامىن سەنىممەن.

 

ەركەناز سەرىكوۆا

پىكىرلەر