Home » Айдарлар » Әдебиет (page 4)

Әдебиет

Сүймеген әйел – жаңбыр жауып тұрғанда қолшатырың жоқ екенін білсе, тастап кетеді…

Күн  Егер шындап қажетсінсең, көлікті сатып, жаяу жүріп те үйренесің, таңғы бесте оянып, қантсыз шай ішуге де төзесің, тамақты тұзсыз жеуге де бейімделесің. Төсекке жалғыз жатып, қолыңмен жаныңдағы адамды іздеуді де доғаратын күн туар… Әлі сол үшін өзіңе рақмет айтасың. Себебі, бір күні осылай өмір сүрген өзіңе ұнайтын болады. Сырты бүтін, іші түтін өмірден осы жалғыздық жайлы бола бастайды. Үш ...

Read More »

Мұхтар Шаханов. Бəрі ақшамен шешіліп жатыр.

Танымал ақын әрі қоғам қайраткері Мұхтар Шаханов “Адырна” ұлттық бірлестігіне сұхбат беріп, қоғамдағы өткір мәселелер жөнінде пікірін ашық айтты.  Поэзия мен ақынның əлемдегі рөлі қандай бүгінгі таңда? Поэзия дегенге менің түсінігім басқа. Алдыңғы жылы менімен Англияда кездесу болды. Сонда бірқора ақындар, ғалымдар жазушылар қатысты. Сонда мен сойдым. “Сендер шындықтарыңды жоғалтып алғансыңдар!”-деп… Қазір барлық жерде солай туфлиді жақсы жалайды. Сонымен бəрі ...

Read More »

ӘМИНА АДАЙХАН: Мені қашан сағынады екенсіз?

Әмина Адайхан 198­4 жылы 24 ақпанда Алтай аймағын­да туған. Жазушылар одағының мүшесі. Қазір Талдықорған қаласында жеке кәсіпкер. Бірнеше жыр мүшайраларының жеңімпазы. Маусым айының 21–жұлдызында “Қанатты хаттар” атты жеке жыр жинағының тұсаукесері өтеді. Соған орай өлеңдер топтамасын жариялауды жөн көріп отырмыз.   *** Сізден келер хаттар сиреп кеткелі, Бұл өмірге қойдым мен де өкпені. Сіз сияқты еркелетіп ешкім де, Сіз сияқты ...

Read More »

ДУЛАТ ИСАБЕКОВ: КІТАП ШЫҒАРУ МАҒАН ҚЫЗЫҚ БОЛМАЙ ҚАЛДЫ…

  Дулат Исабеков – қазақтың шын зиялысы, ұлы жазушысы. Сыры мен шыны бүкпесіз айтылған, кемел тұлғаның талғам тұғырының, саналы ғұмырының парақтарын ақтарған сұхбатты назарларыңызға ұсынамыз. Қазіргі таңда қандай туындылар ұсынбақсыз оқырманға, қандай жаңалықтарыңыз бар ? Жаңа кітап қазірге жоқ. Кітап шығару да маған қызық болмай қалды. Ендігі кітаптардың маған түк қызығы қалған жоқ. Бұрын күтіп отырушы едім, жазуға асығып, сондай ...

Read More »

Әбубәкір Қайран. ҚҰЛПЫТАС

(новелла) Қырдың теп-тегіс тастақ жолымен тауға қарай бет алған көк «УАЗ»  көсілген арғымақтай заулап келеді, ашық тұрған терезеден аңқылдап соққан ақ самал Байжомарттың танауына тарлау мен бетегенің, жусан мен изеннің жұпар иісін еселей тықпалап, кеуде сарайын бір-ақ сәтте кеңітіп жібергендей. Қасиетті қазынасын аспан астына жайып тастап, құшағын кең ашып жатқан кербез даланың осынау бір пұшпағына табаны тиген адамның, көзі басыр ...

Read More »

Ершат Қайболдин. МЕН ҚЫЗ ІЗДЕЙМІН…

  МЕН ҚЫЗ ІЗДЕЙМІН… Үзіліп-ақ тұратын сызылып-ақ, Иманды болу керек жүзі бірақ. Бойынан ойы биік болса деймін, Тілі қысқа, етегі ұзынырақ. Мен қыз іздеймін… Көп көзіне түсуге ұялатын, Мені ғана жүрекпен сүйе алатын. Әке-шешем мақтанып қонағына, “Мынау менің келінім” дей алатын. Мен қыз іздеймін… Әңгіменің айтатын шын-айқынын, Жындылау мінезіме шыдайтұғын. Мені біреу жамандап отырғанын, Естіп қалса еңкілдеп жылайтұғын. Мен қыз ...

Read More »

Партия бөліс

(тоқсаныншы жылдардағы сатира) Біздің жырақта жатқан «Жыраққалған» ауылындағы саяси жағдай кейінгі кезде керемет ушығып тұр. Бәрін басынан бастап баяндайын. Қайсыбір күні Мықтыгүл екеуіміз (біздің үйдегі кісі) азанғы шайымызды алдымызға енді ала бергенде, ауыл әкімі Әңгірбайдың көмекшісі ақ шұнақ қыз алып-ұшып кірді. Жұмысы тым асығыс болса керек, бір аяғы босағаның ар жағында: –Сәләтсіз…, срочно акиматқа…, партиядан кісілер келеді, – деді алқынып. ...

Read More »

Серік Құсанбаев. ШЫҢ БАСЫНДА ШЫРЫЛДАҒАН СӘБИ

(Бұл әңгімені бала күнімде жарықтық әкем айтып беріп еді) – Ертеде біздің елде қысы-жазы ел кезіп жүретін зағип ақсақал болды. Иығына асып алған дорбасы мен қалақтай ғана қара домбырасы бар осы бір су қараңғы жанның қолындағы жалғыз таяқпен, төңіректі түгел шарлап, соқтықпалы-соқпақсыз жерлерден қалайша жол тауып жүретіндігіне қайран қалатынбыз. Бірақ, жарықтық елге сыйлы еді. Барған жерінде күй тартып, небір аңыз-әңгімелер ...

Read More »

Әбубәкір Қайран. БАҚЫТТЫ ӨМІР СҮРЕТІНДЕР

(новелла) Түнде көрген қорқынышты түсін қайта-қайта еске алып, төбедегі салбырап тұрған шамдалдың салпыншақтарына телміріп жатқанына – бір талай уақыт. «Суға кетіп қала жаздады-ау! Құтқара алдым ба, құтқара алмадым ба? Оянып кеткенімді қарашы!» – деген өкінішке ұқсас бір сезім көгірегін сәт сайын тырмалай беретіндей. Әйелінің ұялы телефоны әндете жөнелді: «Гүлдерайым, күн мен айым, ұшарға қанатым жоқ, не қылайын!..». «Сағат жеті болды. ...

Read More »