Home » Айдарлар » Әдебиет

Әдебиет

ИЕСІЗ ҚАЛҒАН САНДЫҚ

Төркініне жыл он екі айда бір келетін, ауылынан айшылық алыс жерге ұзатылған жанның сағынышы ұшқан ұясына келер-келместен, қайдан сап басыла қойсын. Елден шалғай, салты да, табиғаты да мүлде басқа қаладан келген соң ба, бала күннен көзтаныс, бірақ онша елеп, мән бермегенің бәрі-бәрі басқа қырынан, көңілге ыстық көрінеді екен-ау… Тіпті анау терезеге сырт-сырт соғылған түнгі көбелектер мен құлаққа кіруден тайынбайтын титімдей ...

Read More »

ЖЕЗТЫРНАҚТЫҢ КӨЗ ЖАСЫ

Бұдырайған екі шекелі Қазтуған Омбының ала кеші бүгін де біртүрлі батты. Көлеңкесі мен іңірі араласқан ақшулан қала түн құшағына сиқырлана, уаз іздеп, өз ықыласымен қайығын тосып еніп бара жатты. Шулы қаладағы көлік үндері тар төсектердегі ыңырсы дыбыстардай үзіліп, сынып естіледі. Бар жерге қараңғылық туын іліп, түн шашын жая бастаған. Ерсін сағатына үңілді. Уақыты әлі бар. Ертең келмей-ақ қойса болады. Бума ...

Read More »

Гинеколог

Өз-өзіммен сызбаларымды жасап, есеп-қисабымды жүргізіп жұмыс істеп отыр едім. Жайын ауыз Жөкеңнің қалай кеп қалғанын байқамаппын. Тура желкемде тұр екен. Қасында қас көзі қиылған, белі қынамалы, етегі келте көйлек киген бір қыз бар. – Бәке…– деді Жөкең. – Көке…–дедім мен, шекемнен суық тер шығып. Соңғы кезде Жөкең біреуді бөлімге жетелеп келсе қызметкер біткен жерге кіріп кетердей бұғып, көзге түспеуге тырысатын. ...

Read More »

Мирас АСАН: Ең терең адамыңа – ең биіктен, Қол бұлғау – қоштасу ма, шақыру ма?

Асан Мирас Болатұлы 1987 жылы 13 мамырда Қарағанды облысы, Қарқаралы ауданы, Бақты ауылында дүниеге келген. Педагогика ғылымдарының магистрі. Бүгінгі таңда жалпыұлттық республикалық «Егемен Қазақстан» газетінің және өнер бөлімінің меңгерушісі болып қызмет атқарады. Халықаралық «Шабыт» шығармашыл жастар фестивалінің лауреаты. 2011 және 2012 жылдары «Соңғы раушан», «Бекзат», «Сүйесің, жүрек, сүйесің» кітаптарының авторы. Т.Айбергенов атындағы мерекелік медальдің иегері. * Жаралған өзің емес, жат ...

Read More »

Ерболат БАЯТҰЛЫ: ТАСТАҒЫ ЖАЗУ!

Уа, Тәңірім! Төбемізде Көк Аспан, табанымызда Қара Жер, Сенің сөнбейтін нұрыңнан жаралғанбыз, Алтайдан төрткүл дүниеге таралғанбыз, Жұпар Ауадан, тұнық Судан нәр алғанбыз! Көк бөріні көкке көтеріп тегім деп білгеміз, Алақанымызды аспанға қаратып жайып, тілек тілеуді сенім деп білгеміз, Ата- бабаның сүйегі қалған төбені жерім деп білгеміз! Ала байрақты аспанға көтеріп, Аруағымызды шақырғанбыз! Жау көрсе айбатқа мініп, атойлап арыстандай ақырғанбыз! Қырандай ...

Read More »

Сәуле ДОСЖАН: “Менің анамды көрдіңіз бе?!”

– Менің анамды көрдіңіз бе? Ол қорғансыз болатын. Одан әкем мені тартып алып, қаңғытып жіберіпті, Қазақстанда деп естіп іздеп келемін,- деді бозбала. Олар Түркиядан ұшып келе жатты. Жанындағы әкесі бір кездегі қатігездігінен Құдайдың қаһарына ұшыраған ба, арбаға таңылыпты. Мүгедек демесең – тап-таза киінген, келбетті, сырбаздығы сыртына теуіп сызданады. Қос дөңгелекті арба, ұшақтың бизнес-класс бөлімінің кең алаңқайында тұрды. Еркектің белінен төменгі ...

Read More »

БАЙЫТ ҚАБАНҰЛЫ: АҚЫНҒА ӘЙЕЛ БОЛУДЫҢ МАШАҚАТЫ

Қиылған тілек келген соң көңілдерін қайтара алмай жоғарғы мектеп студенттерімен кездесу жасап біраз әңгіме айтып, махаббаттық өлеңдер оқыдым. Көңілдерінде еш кіршік жоқ жастар қайдағы бірдемені білгілері келеді. Ойыңа келмейтін сұраулар қояды. Бүгінгі жастар да солай болды, неше түрлі сауалдар қойды. Өз шамамша жауап қайтарып ортасында қалжыңдап та отырдым. Сөйтіп отырғанда зал толы студенттердің орта тұсынан ұзын бойлы бір сұлу қыз ...

Read More »

Бейбіт Сарыбайдың таңдамалы жазбалары

Сал-сері Уәлибек: Қарсы алыңыздар! Алдарыңызда көненің көзі, бүгінгінің өзі,.. Сал-сері: Ей, тоқта! Сен не мені ел танымайды деп тұрсаң ба?! Уәлибек: Ойбай, көке-ау, өзіңіз емес пе едіңіз, күні кеше ғана атақ-абыройымның бәрін айт деп сабаған. Сал-сері: Ол кезде мені ешкім танымайтын. Ал, қазір бәрі біледі. Сондықтан алты атанға жүк боларлық абырой-беделімді айтып, жарты күніңді алма. Өзімнің де уақытым аз. А, ...

Read More »

Жұмекен Нәжімеденов: Жырды ұқпайтын кісіден махаббат та шықпайды!

“Керемет, алтындай, тоқпақтай-тоқпақтай тұлпар жырлар да келе салатын. Өйткені, бұл қазақ ақынының мырзалығынан, жомарттығынан, далиған дала сияқты кеңдігінен. Мінеки, осы әдісті, дәстүрді мойындамай кеткен Жұмекеннің поэзиясы, шын мәніндегі таза, жазба әдебиеттегі лирика. Ешқандай қосуы жоқ. Мұндай поэзияны ешкім жазады деп те ойламайды ол, тіпті, Нәжімеденов те жазады деп ойламайды. Соның барлығы Жұмекен дүниеден қайтып кеткен соң, жарқ-жұрқ етіп, дүниежүзіндегі ең ...

Read More »